Het no-frost systeem, de naam zegt het zelf, is een systeem dat ervoor zorgt dat de koelruimte niet zal aanvriezen. In een gewone koelkast zal de warmte onttrokken worden aan de omgeving (de koelruimte dus) door de verdamper die zich - al dan niet zichtbaar – in de koelruimte bevindt. Het vervelende van dit proces is natuurlijk dat het vocht zal condenseren op het koudste oppervlak – de verdamper. Daardoor ontstaat er ijsafzetting ter hoogte van de verdamper. Deze ijslaag wordt door het openen en sluiten van de deur – waardoor men warme vochige keukenlucht de koelkast in pompt. Hoe dikker de ijslaag wordt, hoe slechter het rendement van de koelkast en dus, hoe hoger het energieverbruik.

Daarom zal een kklassieke koelkast op regelmatige tijdstippen moeten worden ontdooid. Er bestaan verschillende ontdooisystemen:

De manuele ontdooiing waarbij de gebruiker zelf het initiatief dient te nemen om de koelkast of diepvriezer te ontdooien door het toestel uit te schakelen en het ijs te laten smelten. Dit proces kan versneld worden door een pot met warm water in de koelruimte te plaatsen. Het ontstane smeltwater moet dan met een doek verwijderd worden.

De half-automatische ontdooiing waarbij de gebruiker het ontdooisysteem zelf dient te starten door een druk op de knop. Het koelcircuit wordt hiermee stilgelegd en langzaam zal het gevormde ijs smelten. Het smeltwater wordt via een opvanggoot en slangetje afgevoerd naar een opvangbakje dat zich bovenop de compressor bevindt. Na een zekere tijd wordt het koelsysteem automatisch weer aangeschakeld. Het smeltwater zal verdampen door de warmte die de compressor tijdens zijn werking produceert.

De automatische ontdooiing schakelt zelf de ontdooiing aan en uit. De rest van het proces is vergelijkbaar met dat van de half-automatische ontdooiing. De meeste moderne koelkasten zijn met een automatisch ontdooisysteem uitgerust. Het gros van de klassieke diepvriezers heeft echter nog een manuele ontdooiing.

Bij het no-frost systeem wordt koude lucht geproduceerd in een ruimte gescheiden van koel- of vriesruimte, waarin zich de verdamper bevindt. Het vocht uit de lucht condenseert en vriest aan op deze verdoken opgestelde verdamper. De koude droge lucht wordt de koelruimte ingeblazen waardoor de temperatuur en vochtigheidsgraad ervan opnieuw stijgt. Deze lucht wordt opnieuw door de ventilator aangezogen en door de koude verdamper geblazen. Hierdoor koelt ze af en alle vocht eruit condenseert en vriest aan. De opnieuw bekomen droge koude lucht wordt de koelruimte ingeblazen....

Op den duur is er op de verdamper een dikke ijslaag gevormd die verwijderd dient te worden om een energiezuinige werking van de koelkast of diepvriezer te garanderen. Automatisch wordt het koelcircuit stilgelegd en een elektrische weerstand rond de verdamper aangeschakeld. De warmte die door deze weerstand ontwikkeld wordt laat het ijs smelten. Het smeltwater wordt via een slangetje afgevoerd naar een opvangbakje dat zich bovenop de compressor bevindt. Na een zekere tijd wordt het koelsysteem automatisch weer aangeschakeld. Het smeltwater zal verdampen door de warmte die de compressor tijdens zijn werking produceert. Vooral bij no-frost diepvriezers komt het erop aan om de ontdooicyclus zo kort mogelijk te houden om te vermijden dat de temperatuur in de vriesruimte zou oplopen.

Voordelen? Nadelen?

Naast de volautomatische ontdooiing zorgt de geventileerde koude, droge lucht ervoor dat de aanwas van micro-organismen beperkt wordt, zodat de producten om het even waar in de koelkast bewaard kunnen worden. Nog een belangrijk voordeel van een koelkast met no-frost systeem ten opzichte van koelkasten die niet van een zulk systeem voorzien zijn, is dat er geen overdracht van geuren en smaken zal plaatsvinden. Al deze specifieke kenmerken zorgen ervoor dat door middel van het no-frost systeem de kwaliteit van de producten langer in stand worden gehouden. Een belangrijk nadeel echter is het hogere energieverbruik.