In 1892 ontwikkelde Ahearn de elektrische kookplaat. Toch vond deze niet meteen zijn weg naar het dagdagelijks gebruik door het lage rendement en hoge verbruik.
De ontwikkeling tot een, voor de consument, gebruiksklaar instrument duurde 50 jaar. Nadien was de evolutie niet meer te stoppen.

De elektrische kookplaat evolueerde van een massieve gespiraliseerde weerstand over een gietijzeren verwarmingselement tot de vitroketramische kookplaat met hoogrendementsweerstanden. Deze glazen kookplaat biedt een alternatief voor de trage en slecht regelbare klassieke elektrische plaat. De vlakke glazen kookplaat werd een designelement in elke keuken.

Het principe van de inductiekookplaat – momenteel het neusje van de zalm - werd al eerder dan dat van de elektrische kookplaat ontdekt.
In 1831 ontdekte Faraday dat hij door twee spoelen rond een ring te plaatsen een magnetisch veld kon opwekken. Dit beginsel werd door de jaren heen steeds verder ontwikkeld en word tegenwoordig als kooktechnologie, verhardingstechniek in de staalindustrie en inductiemotor in vele alledaagse voorwerpen, zoals de elektrische tandenborstel, gebruikt. Een kookplaat die werkt met inductie is koken op het hoogste niveau: het combineert snelheid, veiligheid en flexibiliteit.

Naast de elektrische kookplaat is ook de gaskookplaat niet meer weg te denken uit de gamma's van de fabrikanten. Ook hier heeft dit toestel een hele evolutie doorgemaakt, van gaspit die met een lucifer diende te worden ontstoken tot heuse zelfontstekende branders met allerlei regeltechnische en veiligheidssnufjes.