Graniet is een delfstof die haar oorsprong vindt in de diepste lagen van de aarde. Hier ontstaat ze door de stolling van vloeibare mineralen, hoofdzakelijk kwarts.
Naast kwarts omvat graniet ook metamorfe gesteenten die ontstaan door de omvorming van magmatische gesteenten. Kenmerkend voor graniet van metamorfe oorsprong is het unieke kleurenspel met gevlamde structuren.
Door de eeuwenlange werking van natuurlijke krachten wordt het gestolde gesteente vervolgens naar boven gestuwd en daar waar het de oppervlakte bereikt, kan de graniet ontgonnen worden. De gedolven blokken worden verwerkt tot platen van enkele centimeters dik. Deze ruwe platen worden op hun beurt geslepen en gepolijst, gezoet of gebrand, waardoor ze meer of minder glans krijgen.
Interessant om weten is dat het uitzicht van de graniet geografisch bepaald wordt.

Jasberg	Bianco Sardo	Baltic

We kennen we 3 belangrijke methoden: gebrand, gepolijst en gezoet.

1. De meeste granietstenen worden gepolijst, omdat dit de beste bescherming biedt tegen vlekken. Concreet worden bij het polijsten alle oneffenheden weggehaald waardoor de steen niet langer poreus zal zijn en dus perfect beschermd is tegen vuil en krassen.
2. Een andere veel toegepaste afwerking is het zgn. zoeten van de granietsteen. Dit geeft hem een mat oppervlak, wat zeer populair is bij de meer donkere steenvariëteiten. De gezoete steen is echter poreus en niet bestand tegen vlekken. Dit kan evenwel verholpen worden door het regelmatige gebruiken van een “Vlekstop”. Dit is een product dat er voor zorgt dat de poriën gedicht worden. Om te zien of het werkblad voldoende gedicht is, bestaat er een eenvoudige test: zolang waterdruppels parelen, is er voldoende vlekstop aanwezig.
3. Voor het bekomen van een “gebrand” effect krijgt de natuursteen eerst een behandeling die een 'ruw' oppervlakte creëert. Daarna wordt het geheel afgedicht door speciale schuurborstels.
   

De marktleiders inzake natuursteen trachten steeds nieuwe afwerkingtechnieken te ontdekken. Een van de meeste recentste technieken is zo de lederlook, waarbij het oppervlak ruw gelaten wordt, maar door een speciaal schuurprocédé toch zacht aanvoelt.

• Ook bij een granietsteen zijn er verschillende randafwerkingen mogelijk. Een bekend voorbeeld is de klassieke, rechte rand.
• De 90° of 180° afgeronde rand is een tweede mogelijkheid, maar zorgt er voor dat het water langs de kasten naar beneden loopt. (zie tekening)
• Bij cottage of keukens in landelijke stijl opteert men vaak voor de zgn. “papegaaienbek”. (zie tekening)
  Deze afwerking is een echte “eyecatcher”, maar is spijtig genoeg ook redelijk prijzig.
• Tot slot wordt ook in het granietgebeuren gretig gebruik gemaakt van de dikke rand. Bij graniet wordt de rand hiervoor “opgedikt”. Concreet wordt er een dwarsplaatje tegen het blad in verstek geplaatst. De aansluiting wordt door middel van een verstek weggewerkt. (zie tekening)
• Specifiek voor de blauwe hardsteen (“arduin”) is er nog de bekende “gefrijnde rand”. (zie tekening) Deze doet denken aan de klassieke venstertabletten en heeft een hoofdzakelijk decoratieve functie. De gefrijnde rand komt evenwel niet voor bij granietstenen omdat deze te hard zijn. Inderdaad, de blauwe steen is minder hard dan graniet en is ook niet vlekbestendig. Regelmatig een vlekstop gebruiken is dus de boodschap!